Voor ik doodga nog even dit

Niet schrikken, ik ga niet dood. Nou ja, ik ga wel dood, maar niet op dit moment. Deze kop is trouwens niet bedoeld om op een goedkope manier je aandacht te trekken; ik bedoel het heel serieus. Mijn achterliggende gedachte is namelijk deze: wat zou het mooi zijn als mensen hun bijzondere ervaringen en belangrijke levenslessen met elkaar delen. En dan bij voorkeur een beetje op tijd, dus voordat ze doodgaan… Want dan hebben we er ook écht iets aan, dan kunnen we van elkaar leren.

Leren leven

Ik wil graag starten met delen (en ik hoop velen met mij). Mijn vader was onderwijzer en zijn vader – die ik nooit heb gekend – was hoofdonderwijzer. Iets in mijn bloed of genen wil blijkbaar ook onderwijzen, leren, delen en vertellen. En dan niet hoe je kunt rekenen of schrijven, maar hoe je kunt leven!

Delen is vermenigvuldigen

Ik heb de wijsheid niet in pacht, maar iedereen – en dus ik ook – is uniek en kan zijn ervaringen, levenslessen en talenten delen. En dan bedoel ik zaken die er écht toe doen. Ervaringen die je leven hebben veranderd of gebeurtenissen die je diep van binnen raken.

Het diepe in duiken

Mijn ervaring is dat veel mensen hier wat huiverig voor zijn en liever op de oppervlakte blijven. Gesprekken die ‘dieper’ gaan dan het weer of voetbal schrikken vaak af, terwijl juist die gesprekken zeer waardevol (kunnen) zijn. Het enige wat er van je wordt gevraagd, is je open te stellen voor de ander. Durf je kwetsbaar op te stellen, ook als je hiervoor je schaamte moet overwinnen. En ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Laat ‘ze’ praten

Dat geldt ook voor mij. Het schrijven van deze eerste blog, bijvoorbeeld, maakt mij best onzeker. Bang zelfs. Al mijn negatieve gedachten hadden er makkelijk voor kunnen zorgen dat deze blog nooit zou zijn verschenen. Want wat zullen ‘ze’ ervan vinden? Hoe praten ‘ze’ erover als ik er niet bij ben? Ze gaan je in het beste geval een dromer vinden, of anders toch zeker een watje, een softie. Zo’n zweverig type, dat compleet los staat van de werkelijkheid.

Wees wie je bent

Mensen mogen vinden wat ze willen. Maar ik weet dat ik met beide benen op de grond sta, misschien zelfs wel steviger dan ooit. Meer en meer in balans. Inmiddels heb ik geleerd dat het niet belangrijk is wat anderen van je vinden. Ik las ooit eens een kaartje met daarop de tekst ‘Wees wie je bent, dat is alles’. Die raad heb ik opgevolgd. En ik durf ook echt steeds meer te zijn wie ík ben. Met een open hart, zonder muurtjes eromheen. Ik hoef niet meer te zijn wie anderen vinden dat ik ben of zou moeten zijn. Ik hoef me niet druk te maken om mijn imago, ik kan me beter richten op mijn identiteit. De meest bewonderde mensen op aarde zijn vaak de meest authentieke. Mijn doel is niet om bewonderd te worden, maar wel om authentiek te zijn. Echt en oprecht. Met mijn gevoel en verstand in balans.

Deel je mening en ideeën!

Blogs horen niet zo lang te zijn, volgens mij, en ik heb nu nog niet eens een bijzondere persoonlijke ervaring of levensles gedeeld, terwijl dat de insteek was. Of heb ik dat ondertussen tóch gedaan?

Ik vind het erg leuk als je een reactie achterlaat. Bij voorkeur nog voor ik doodga. Eén voorwaarde: hij moet écht zijn, oprecht, authentiek.

Edwin


Nieuwe blogs publiceer ik voortaan op www.deschatvinder.nl!


Advertenties

60 gedachtes over “Voor ik doodga nog even dit

  1. authentiek, trouw aan jouzelf en aan jouw eigen waarden zijn, dat ligt helemaal in mijn straatje ! Ik heb er wel een stuk langer dan jij over gedaan om het zover te maken…
    ik kijk uit naar jouw volgende publicaties !

    Like

  2. Hey via 356 dagen suc6vol je blog gevonden. Leuk! Hou van andere praatjes dan het weer:-) zelf hou ik net als jij van het delen van het ” echte ” leven met de hobbels, kuilen,frustraties, onzekerheden en overwinningen. Mijn blog is vorige week ook gedeeld via 356 dagen suc6 vol. Suc6 Linda ( gewoonbijbovendorp@wordpress.com)

    Like

    1. Hoi Linda, harstikke leuk dat je reageert op mijn blog, dat waardeer ik echt heel erg! Ik ga zeker jouw blog ook lezen. Mijn tweede blog staat inmiddels ook online, ben benieuwd wat je daar van vindt. Groetjes en nogmaals bedankt, Edwin

      Like

  3. Hi Edwin,
    Hopelijk mag je dit nog in levende lijve lezen. Als niet, dan ben jij zeker de eerste dode die mag lezen. Een Open blog, nog geen Open boek. Daarvoor ken ik je jammer genoeg niet goed genoeg…. en bleek onze tijd te kort.
    Via jouw blog(s!) kan ik nog steeds wel van jouw persoon(lijkheid) genieten. Ik hoop – en verwacht – dat onze paden elkaar eens weer kruisen. Tot die tijd kijk ik uit naar je blogs: deze eerste smaakt naar meer. Op mijn beurt zal ik je dan mijn eerste manuscript laten lezen, als de tijd daar is.

    Like

    1. Ha San! Taalkunstig als altijd ;-) Ik was toch wel een redelijk open boek ten opzichte van jou? Ik heb meer dan gemiddeld met je gedeeld over hoe ik tegen dingen aankijk. Zo niet, dan daag ik je uit om me te vragen wat je wilt vragen. Dan zal ik laten zien dat mijn boek open ligt en zeker voor jou helemaal door te bladeren is :-) Bedankt in ieder geval voor je positieve reactie, dat doet me heel goed. Ongetwijfeld kruisen onze paden nog wel, we houden sowieso contact.

      Like

  4. Beste Edwin,

    De kern van het bestaan is inderdaad je identiteit. De tijd die ons gegund is, voor de een wat langer als de ander, mogen we gebruiken voor de zoektocht naar je eigen zijn…..Er zijn momenten in het leven waarop ik zo graag wat van mijn tijd aan een ander zou schenken…tijd waarmee diegene net dat stapje meer kan maken in de richting van zijn of haar zoektocht.
    Een gedicht wil ik delen, geschreven in een moment toen het even voor mij stil stond….

    Ik wil het overnemen….maar dat gaat niet
    Ik wil de onmacht delen….maar dat gaat niet
    Ik wil het te niet doen…..maar dat gaat niet
    Ik wil je liefhebben…..ik heb je lief

    Like

    1. Beste Augustine,

      Normaal zeggen mij zulke gedichten niet zoveel maar dit gedicht maakte door de laatste zin veel indruk op mij en ik zal je zeggen waarom: In het begin lukte je helemaal niks, maar dan komt de laatste zin: ‘Ik wil je liefhebben….. ik heb je lief’. Als je niks meer kunt in je leven en alles breekt je bij de handen af, dan blijft er maar één ding over en dat is LIEFHEBBEN!
      Prachtig. Dankjewel. :-)

      Groetjes, Piet Frericks

      Like

  5. Lieve Edwin,

    Mooi initiatief en ik vind het heel bijzonder om te zien met hoeveel kracht en positiviteit jij een nieuwe fase in je leven ingaat.

    Liefs, Reny Cameron

    Like

  6. Hee Edwin!
    Ook al ken ik je niet heel goed, voel ik toch de drang iets met je te delen.
    Tijdens je laatste dag bij Centric kon ik er niet omheen, ik moest nog even met je van gedachten wisselen. De persoon die ik daar zag staan, was een bijzonder eerlijk en kwetsbaar persoon. Ik heb bewondering voor de manier waarop je jezelf open stelt tegenover een groep. De keuzes die je maakt blijven bepalen wie je bent, toen, nu en later. Volg je hart, dan is de keuze altijd goed!

    Ik lees met veel plezier je blog! Juist datgene wat je bezig houdt, zijn dingen waarvan ik hoop dat veel mensen hier wat meer mee bezig zouden moeten zijn. Je diepgang is bijzonder, dus bij deze:
    Ik wacht met smart op je volgende!

    Groetjes Guus (iets met kroketten)

    Like

    1. Ha Guus, ik waardeer je reactie enorm! Net zoals dat ik het heel leuk en bijzonder vond dat je na mijn presentatie nog even op me afstapte. En gaaf dat jij in deze reactie ook deelt met diepgang! Bedankt voor je bewondering, maar jij kunt dat net zo goed als ik… Jezelf openstellen, is (groten)deels een keuze denk ik. Jij stapte op me af, jij durft hier met diepgang te antwoorden en daar heb ik ook bewondering voor. En net zoals jij hoop ik ook dat steeds meer mensen met elkaar delen over waar het in het leven echt om gaat. Eet smakelijk zometeen ;-)

      Like

  7. Lieve Edje,

    Wat fijn om te lezen! Ook heel herkenbaar wat je schrijft over jezelf zijn. Heel belangrijk om van jezelf te houden, daar begint het mee. En het voordeel van ouder worden is dat je je steeds meer beseft dat jij je eigen leven bepaalt in plaats dat je rekening houdt met wat andere mensen ervan vinden. Ik ben nu het boek De 7 eigenschappen voor success in je leven aan het lezen van Covey. Wat is belangrijk in je leven? En schenk je daar nu aandacht? Jij bepaalt het! En om in te haken op de titel van jouw blog: wat wil je straks dat familie en vrienden over jou zeggen op jouw begrafenis? Dat is ook een opdracht uit het boek. Te veel om hier samen te vatten ;-)
    Ik ben benieuwd naar je volgende blog!

    Groetjes Silvia (die keeper, ik was trouwens bij waterpolo aanvaller ;-))

    Like

    1. Lieve Sil, bedankt voor je mooie bericht! En gaaf dat je dat boek aan het lezen bent en het ook in de praktijk probeert te brengen. Ik twijfel er niet aan dat het je gaat lukken, want je bent in mijn ogen zowel een geweldige keeper als een super aanvaller! ;-)

      Like

  8. Ha Edwin,
    Wat goed dat je deze blog dan toch wél hebt geschreven en gepubliceerd! Die angst is in ieder geval overwonnen en nu dus leven, genieten en trots zijn op wie jij bent. Ik ben benieuwd naar je volgende blog en je nieuwe uitdagingen. Veel succes en natuurlijk plezier!

    Like

  9. Mijn houten jas…

    Wie weet wanneer ik mijn houten jas aan mag doen,
    Draag ik dan mijn gympjes of mijn hoge hakken-schoen ?
    Het gaat een keer gebeuren dat ik afscheid neem van iedereen om me heen,
    Trek mijn houten jas aan, en verdwijn onder een steen.
    Misschien ga ik wel de oven in, beetje warm, maar oke,
    Ik neem, waar ik heen mag gaan, al mijn herinneringen mee.
    Onder de grond kom ik misschien beestjes tegen die ik nooit heb gezien,
    Maar in die oven is het bloedheet, wel een graad of 110 !
    Ik denk er weleens over na, dat als ik mijn jas aan moet doen van hout,
    Dat het raar is, maar mijn lichaam is dan koud.
    Ik ben een warm persoon geweest, althans dat heb ik geprobeerd,
    Heb veel mensen mogen leren kennen, en heb daar veel van geleerd.
    Maar zou ik dan koud onder de grond willen verdwijnen in de koude nacht,
    Of word het toch de warme oven die op me wacht…
    Als ik dan mag kiezen, al wil ik daar nog niet aan denken,
    Wil ik liever niet mijn laatste tijd in natte en koude schenken.
    Ik ga liever voor de warmte, de mooie kleuren van het vuur,
    En als jullie aan me terugdenken, is het warm, uur na uur…
    Beetje raar om hier nu een gedicht over te schrijven,
    Ben van plan om nog wel 50 jaar te blijven.
    Maar wie weet gebeurd het me nog wel een keer,
    Ik weet het eigenlijk ook niet goed, want verbranden doet ook heel zeer.
    Weet je wat ik doe, ik blijf voorlopig nog hier op deze koude aarde,
    Waar ik mijn liefde en warmte om probeer te zetten, in menselijke waarde.
    Zolang ik warmte mag geven aan mensen om me heen,
    Laat ik me niet begraven, koud en nat onder die steen….

    Like

  10. Hey Edwin,

    Ik zit te denken hoe ik een échte, oprechte en authentieke reactie kan schrijven en terwijl ik daar zo over nadenk, besef ik me dat dit nog niet zo makkelijk is. Dat geeft je blog ook gelijk nog een andere dimensie, namelijk dat het zo simpel lijkt om zo’n open en eerlijk stukje tekst te schrijven, maar dat dit stiekem toch best lastig is. Ik vind je blog en je site mooi, de kracht zit hem daarbij denk ik vooral in de eenvoud. Gaaf dat je deze nieuwe stap hebt gezet! Het thema delen is vermenigvuldigen komt de laatste tijd ook bij mij op allerlei manieren voorbij, grappig he! Nu heb ik al van alles gezegd, maar heb ik nog niet eens een échte, oprechte en authentieke reactie gegeven, terwijl dat toch ook mijn insteek was. Of heb ik dat ondertussen tóch gedaan? ;)

    Groetjes Marjo

    Like

    1. Ha Marjo, bedankt voor je leuke reactie! Creatief einde ook ;-)
      Is inderdaad nog niet zo vanzelfsprekend en makkelijk om even op te schrijven wat je denkt en voelt.
      Bijzonder dat het delen en vermenigvuldigen zo bij je aansluit…

      Like

  11. je hebt iemand nodig stil en oprecht die als het er op aankomt met je bidt en met je vecht. pas als je iemand hebt gevonden die met je lacht en met je grient…dan pas kan je zeggen….ik , ik heb een vriend.

    Like

    1. Ik ken je niet persoonlijk Richard maar wat Edwin me over je vertelde, vind ik dit een heel fijne en meelevende reactie van jou! Dankjewel daarvoor!

      Like

  12. Hoi Edwin,
    Met interesse heb ik je verhaal gelezen en blijf je graag volgen! Verrijkt je eigen kijk er op zaken, waarvoor dank. Succes!
    Groetjes Anouska.

    Like

  13. Hoi Edwin,
    Dit is echt iets voor jou, ik sta er niet van te kijken!! Knap dat je in balans bent, kan ik nog wat van leren. Dus kom maar op met je teksten!! Succes.
    Lieve groetjes, Anja

    Like

    1. Hoi Anja, bedankt voor je lieve reactie! En ik kan ook van jou leren hoor. Eén blog gaat nog wel, ik zal m’n best doen om nog meer goede blogs te schrijven… En we gaan binnenkort high tea-en, toch?

      Like

  14. Er is veel moed voor nodig om voor jezelf te kiezen en ook ik herken mezelf in jouw verhaal.
    Goed dat je, jezelf laat zien en daar trots op bent!
    Groetjes Melanie

    Like

      1. Dank je wel. Het is een kanjer. Hij is een ommekeer in mijn leven. Na een echtscheiding van een huwelijk van 24 jaar…ik zal je de details besparen…is hij een verademing. ..echt een lieverd !!

        Hoop jullie snel weer eens te zien

        Groetjes aan Tamara, knuffels voor Anne en Luuk. Xxx

        Like

  15. Dat heb je heel mooi geschreven en verwoord, Edwin! Ik heb in mijn leventje ook al veel levenslessen meegekregen. Ik heb ervan geleerd, ben er sterker Door geworden. Ik heb ooit eens van iemand gehoord dat ieder mens uniek is en mag zijn wie hij of zij is…..dat ieder pad een pad is dat je “mag” bewandelen. Waar je mag vallen en opstaan. In mijn leventje ben ik geregeld onzeker geweest en nu nog….. ik houd dan vooral in mijn achterhoofd dat ook ik ben wie ik mag zijn. Daar zal niemand ooit iets aan kunnen veranderen. Alleen ik. Ik ben degene die met vallen en opstaan het leven waardevol maak. Ik geef dat graag aan iedereen mee. Dat is een levenslessen die ik graag wil delen en uitdragen. Edwin, ga zo Door met je blogspot. Ik lees ze graag!

    Like

  16. Hoi Edwin, leuk om je blog te lezen, zo kan ik je nog een beetje volgen na het volgen van míjn hart. Je weet dat ik een tijd terug volledig mijn hart ben gaan volgen. Ik heb ALLES losgelaten in Nederland en woon nu in Ecuador met mijn lieve man en binnenkort ons kleine indiaantje (zoals de mensen in Nederland zeggen haha). Ik moet hierbij eerlijk schrijven, dat de omslag die ik gemaakt heb, op een bepaald niveau, nog niet helemaal verwerkt is. Daar ik van het één op het andere moment definitief besloot hier te blijven, en in 4 weken tijd in Nederland al mijn spullen verkocht en weggegeven heb, droom ik soms nog steeds dat ik in mijn huis in Nederland ben of zoek ik in mijn droom naar bepaalde spullen die ik nu niet heb. Want nee, makkelijk is het leven hier niet altijd. Financieel is het een stuk moeilijker, we hebben weinig spullen, maar ach ja als je mij vraagt wanneer was ik gelukkiger? Toen ik in Nederland alles had wat je maar kon bedenken (op materieel gebied)? Of mijn hart volgen, de liefde van mijn leven vinden en hier volop in liefde leven zonder al die spullen en vandaag niet weten hoe we morgen rondkomen…….? Jij raad het wel…. Ik wens je heel veel geluk en liefde en aan alle mensen die je blog lezen, kan ik maar één ding zeggen; waar gaat het leven nu daadwerkelijk om?

    Like

    1. Hoi Yvette, bedankt voor het delen van je verhaal! Jij hebt wel de les ‘loslaten voor gevorderden’ gekozen ;-)
      Het is heel bijzonder om jouw ervaringen te lezen. Ik ben blij dat ik je op de valreep kon ontmoeten – voor de eerste en meteen de laatste keer. Wie had toen kunnen bedenken dat we nu op deze manier contact zouden hebben… En dankzij de moderne technieken ben je toch nog een beetje dichtbij. Het ga je goed!

      Like

      1. Wie weet ont-moeten we elkaar nog wel eens, in ieder geval mocht je ooit deze kant op komen neem dan gerust contact op, welkom in Ecuador!

        Like

  17. Mooi Edwin, je eigen kwetsbaar op te stellen. Ik ken je nog niet zo lang, maar de momenten dit wij tot nu toe samen hebben gehad en waar jij vaak een diepe invulling aan geeft is voor mij alleen al een reden om het hier op aarde nog een tijdje vol te houden.
    Richard

    Like

  18. Hey Edwin,

    Wat bijzonder om je verhaal te lezen en ook dapper dat je je zo bloot durft te geven. Chapeau!

    Ik vind het ook bijzonder hoe we beide met dezelfde zaken bezig lijken te zijn. Ik verheug me erop om as vrijdag van gedachte te wisselen.

    Wees jezelf en volg je hart, dan doe je het altijd goed.

    Lieve groet,

    Esmay

    Like

  19. Hallo edwin
    Heel goed wat je schrijft.
    Ook ik heb al heel wat voor mijn kiezen gehad maar er is altijd hulp van boven die met je mee trekt.
    Vaak weet je nog niet wat er bedoeld wordt, toen mijn vader geheel plotseling stierf op 26 september 1992 wist ik het niet mijn wereld storte in, maar de zondag daarna 4 oktober vliegramp boven de bijlmermeer toen kon ik het begrijpen als helper moest hij gaan om hulp te geven aan de overledenen.
    Succes verder groetjes

    Like

  20. Heel knap van je ,ik heb ook heel veel lessen in mijn leven gekregen waar ik vaak niet blij mee was maar naarmate ik ouder werd ben ik het allemaal gaan begrijpen maar ik zit nog met heel veel waarom dit en waarom dat ik moet nog heelveel leren en geduld hebben om daar mijn antwoorden
    op te vinden.In Bergen op Zoom heb ik met demente mensen gewerkt daar heb ik geduld geleer
    door mijn leven moest alles georganiseerd zijn anders redde ik het allemaal niet en veel geduld had ik niet maar met deze ervaring moest ik dat wel.

    Like

  21. Hoi Edwin, Wat mooi geschreven! Ik hou ervan.. Geen kletspraat wat er natuurlijk ook bij hoort. Een blog die er voor jou en voor vele andere toe doet.. Interessant. Ik las dat je je hart gaat volgen, heel veel succes! Dat het een mooi nieuw pad, met mooie nieuwe ervaringen mag worden. Veel liefs Nicole

    Like

  22. hoi Edwin,
    Ik heb met aandacht je eerste blog gelezen. Ik wil mijn waardering uitspreken voor hoe en vooral voor wat je schrijft. Ik ken je best al lang ik lees hoe he gegroeid bent. Daarvoor alle waardering, ook voor Tamara.
    Ik voelde ook enige boosheid / frustratie bij het lezen. Deze ontstond omdat ik veel lees over wat anderen er al dan niet van zouden vinden. Ik vraag mij in alle oprechtheid af wie die ander is dat hij meent een oordeel te mogen vellen over wat aan de geest van een ander ontsproten is.
    Kortom “chapeau”… Zie uit naar de volgende 👍

    Like

  23. Lieve Edwin,

    Ik hoop dat ik de eerste ben die op jouw Blog reageert. Het is een mooie opzet en ik verwacht er nog veel meer van. Doe je best, blijf jezelf en in balans zoals je nu bent! Ik ben trots op je! :)

    Liefs, pap

    Like

Hier kun je een reactie achterlaten:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s